Het einde van een tijdperk!

February 10th, 2010 | Hemmo | Algemeen | 1 reactie

Al mijn gehele leven, zolang als ik mij kan herinneren, heb ik de zogenaamde spoorkaart in mijn bezit gehad. De spoorkaart! Belangrijker dan mijn identiteitsbewijs of al het geld in mijn portemonee bij elkaar: Een vrijkaart voor treinreizen in héél nederland. 24 uur per dag, 7 dagen per week, vrijwel álle treinen! (behalve internationale, daar moest ik dan ranzig hoge bedragen van 2 euro per dag voor neertellen. Ja, het leven is duur!)
Nieuweschans? Hm. Goed plan! Morgenochtend 7 uur? Top! Vrijdagavond toegangskaarten pinkpop winnen? Mooi, zaterdagochtend de trein pakken! Kaartautomaat? Ik reis gratis!
Even naar Den Haag, een DVDtje afleveren? Even naar leiden/delft/rotterdam/roosendaal om iets van marktplaats op te halen? Gewoon gaan! Het is allemaal mijn hele fucking leven gratis geweest. Een weekendje Antwerpen heeft mij 15 euro gekost, retour!
En dat, ongelovelijk fijne overwinnende reisgenot, een vorm van vrijheid… Stopt.
Ik heb nu mijn studie afgerond, en ik ga niet direct verder studeren, dus… moet ik hem inleveren. Treinkaartjes kopen, en misschien later nog erger, bewaren, om te declareren!
Na 21 jaar volledige vrijheid in waar ik mij in dit land bevind, zal ik vanaf nu een stuk meer aan mijn directe omgeving verbonden zijn. Gelukkig maar dat ik nagenoeg alles wat mijn hartje begeert in een straal van 20 kilometer heb.
Desalniettemin tijd om emotioneel afscheid te nemen van mijn geliefde pasje.


Nu met extra cache!

February 7th, 2010 | Hemmo | Algemeen | 1 reactie

Administratieve mededeling:

Hm. Mijn weblog was dus traag en instabiel. Nu niet meer!

Nu is het alleen nog traag als je mijn posts via hyves bekijkt. Maarja, hyves :r

Daarom dus nu nóg sneller! (en dan gaan we van 1.7 seconden laden naar 0.001 seconden laden)


7.867.949 meter

January 10th, 2010 | Hemmo | Family & Friends | Geen reacties

Zover woont mijn nichtje van mij vandaan. Op de meter precies, van slaapkamer tot slaapkamer that is. En daarmee het verste nichtje van mijn moeders kant van de familie.
De afgelopen 4 weken, sinds 19 december, was ze met haar moeder (mijn tante) in Nederland, waarvan ze ongeveer 3 en een halve week bij mij en mijn ouders thuis heeft verbleven.
De dag dat ze in nederland aankwam begon het winterweer een beetje op gang te komen, en tot op de dag van vandaag is eigenlijk continue winters geweest. Straten werden wit, de lucht helder maar koud, en binnen werdt het warmer en gezelliger.
Op 24 december is ze meegeweest naar het glazen huis in Groningen, waar we een donatie hebben gedaan voor netten tegen malaria in landen waar het minder goed gaat. Een prachtig schouwspel wat in nederland eigenlijk al een beetje bij de definitie ‘kerstsfeer’ is gaan passen. Voor mij de afgelopen jaren eigenlijk vaste koek geworden, maar voor iemand die op een tropisch eiland in de atlantische oceaan woont volkomen nieuw en het heeft ook een enorme indruk gemaakt, zo heeft ze verteld.
Toen kwam de jaarwisseling, en ben ik wakker geworden in het momenteel nog steeds onwennige 2010.
Daarin heb ik de eerste dagen eigenlijk niet veel anders gedaan dan plezier hebben, vele uren guitar hero, en praten. Veel praten. Daarbij is me opgevallen dat hoewel onze levens zoveel van elkaar verschillen, we toch zo ongelofelijk veel op elkaar lijken.
Gisterochtend, tegen 9 uur is ze hier vertrokken voor een -mede mogelijk gemaakt door het nederlandse weer- iets meer dan 24 uur lange trip terug naar haar eigen huis, vlak bij de Kaya Nikiboko, op Bonaire. Zeven miljoen, Achthonderdzevenenzestigduizend negenhonderd negenenveertig meter hier vandaan.
Daarmee val ook ik in een grote leegte. Een nieuw jaar, een nieuw decennium, waarin nog niet duidelijk is wat er allemaal al dan niet gaat gebeuren. Een periode waarin ik veel heb teruggekeken is voorbij, en nu komt de periode van het vooruit kijken. Wat gaat er komen? Een gedachte waar ik de afgelopen 3 weken te druk voor was, maar die nu toch echt door begint te dringen.
Mijn ouders zijn een weekendje weg, en nu mijn nichtje dus ook de 10 graden onder nul voor 35 erboven heeft omgeruild, is het ineens stil hier in huis. Een stille, kille aankondiging van de enige echte winterdip van 2010. In 2008 kwam ie pas begin februari omdat ik in januari zelf op Bonaire was, in 2009 heb ik hem in gezelschap overgeslagen, en in 2010 begint het dus op 10. Geweldig.
Volgend jaar maar eens iets bedenken om dit te omzeilen. Als ik dan nog in Nederland woon. Als. De kans is heel groot dat dat zo is, maar ook de al mijn hele leven aanwezige drang om buiten nederland te gaan wonen is weer volop toe aan het slaan.
Waar ik heen wil? Bonaire ligt natuurlijk erg voor de hand. Los van dat het daar geografisch onmogelijk is om meer dan 6 kilometer van het strand af te zijn, is het er ook nog eens bijna altijd warm weer, en is het dagelijks leven daar een stuk relaxter dan hier. Verder is -naar het schijnt- het vinden van werk daar ook niet echt moeilijk, en al helemaal niet als je een ICT-achtergrond hebt. En het allerbelangrijkste: Ik heb er familie!
Maargoed. Ik wil er in ieder geval nog een keer heen, en dat ook dit jaar nog. Waarschijnlijk in de zomer. Voor, tijdens of na mijn epische familietrip door Australie en Canada. Maar daarover later meer.

Zover woont mijn nichtje van mij vandaan. Op de meter precies, van slaapkamer tot slaapkamer that is. En daarmee het verste nichtje van mijn moeders kant van de familie.

De afgelopen 4 weken, sinds 19 december, was ze met haar moeder (mijn tante) in Nederland, waarvan ze ongeveer 3 en een halve week bij mij en mijn ouders thuis heeft verbleven. Zij waren hier op vakantie, en daarmee had ik ook een beetje vakantie. Niet alleen een beetje, letterlijk overigens, namelijk de kerstvakantie)

De dag dat ze in nederland aankwamen begon het winterweer een beetje op gang te komen, en tot op de dag van vandaag is eigenlijk continue winters geweest. Straten werden wit, de lucht helder maar koud, en binnen werd het warmer en gezelliger naarmate er meer familie in huis kwam.

Op 24 december is mijn nichtje meegeweest naar het glazen huis in Groningen, waar we een donatie hebben gedaan voor netten tegen malaria in landen waar het minder goed gaat. Een prachtig schouwspel wat in Nederland eigenlijk al een beetje bij de definitie ‘kerstsfeer’ is gaan passen. Voor mij de afgelopen jaren eigenlijk vaste koek geworden, maar voor iemand die op een tropisch eiland in de Atlantische Oceaan woont volkomen nieuw en het heeft ook een enorme indruk gemaakt, zo heeft ze verteld.

Toen kwam de jaarwisseling, en werd ik wakker in het momenteel nog steeds onwennige 2010.

Daarin heb ik de eerste dagen eigenlijk niet veel anders gedaan dan plezier hebben, vele uren guitar hero, en praten. Veel praten. Daarbij is me opgevallen dat hoewel onze levens zoveel van elkaar verschillen, we toch zo ongelofelijk veel op elkaar lijken.

Gisterochtend, tegen 9 uur is mijn nichtje met haar gezin hier vertrokken voor een -mede mogelijk gemaakt door het nederlandse weer- iets meer dan 24 uur lange trip terug naar haar eigen huis, vlak bij de Kaya Nikiboko, op Bonaire. Zeven miljoen, Achthonderdzevenenzestigduizend negenhonderd negenenveertig meter hier vandaan.

Daarmee val ook ik terug in de sleur van het normale dagelijkse leven. Een nieuw jaar, een nieuw decennium, waarin nog niet duidelijk is wat er allemaal al dan niet gaat gebeuren. Een periode waarin ik veel heb teruggekeken is voorbij, en nu komt de periode van het vooruit kijken. Wat gaat er komen? Een gedachte waar ik de afgelopen 3 weken te druk voor was, maar die nu toch echt door begint te dringen.

Mijn ouders zijn een weekendje weg, en nu mijn nichtje en haar moeder dus ook de 10 graden onder nul voor 35 erboven heeft omgeruild, is het ineens stil hier in huis. Een stille, kille aankondiging van de enige echte winterdip van 2010. In 2008 kwam ie pas begin februari omdat ik in januari zelf op Bonaire was, in 2009 heb ik hem overgeslagen, en in 2010 begint het dus op 10. Geweldig.

Volgend jaar maar eens iets bedenken om dit te omzeilen. Als ik dan nog in Nederland woon. Als.
De kans is heel groot dat dat zo is, maar ook de al mijn hele leven aanwezige drang om buiten Nederland te gaan wonen en werken is weer volop toe aan het slaan.

Waar ik heen wil? Bonaire ligt natuurlijk erg voor de hand. Los van dat het daar geografisch onmogelijk is om meer dan 6 kilometer van het strand af te zijn, is het er ook nog eens bijna altijd warm weer, en is het dagelijks leven daar een stuk relaxter dan hier. Verder is -naar het schijnt- het vinden van werk daar ook niet echt moeilijk, en al helemaal niet als je een ICT-achtergrond hebt. En het allerbelangrijkste: Ik heb er familie!

Maargoed. Ik wil er in ieder geval nog een keer heen, dit jaar. Waarschijnlijk in de zomer. Voor, tijdens of na mijn epische familietrip door Australie en Canada. Maar daarover later meer.

- Redactionele toevoeging: Niet alleen Bonaire, maar ook Canada en Australie staan op de wenslijst. De wens om te verhuizen is al een jaar of 10 aanwezig, en eerst was het eigenlijk altijd Canada, tot ik wat meer leerde over het leven op Bonaire. Verder wat dingetjes aangepast-


Van de daken schreeuwen!

January 5th, 2010 | Hemmo | Algemeen | Geen reacties

So True!

We Get It

(via XKCD)


Hemmo’s toffe 20 2009

January 1st, 2010 | Hemmo | Algemeen | Geen reacties

Hier issie dan, de lijst met mijn favoriete liedjes van 2009!

01 Owl City – Fireflies
02 Mando Diao – Dance with Somebody
03 Maria Mena – Belly Up
04 Fake Blood – I Think i Like it
05 Empire Of The Sun – Walking on a dream

06 Tommy Sparks – Shes got me dancing
07 La Roux – Bulletproof
08 Alesha Dixon – The Boy does Nothing
09 Diggy Dex Feat. Eva De Roovere – Slaap Lekker (Fantastisch Toch)
10 Adele – Hometown Glory

11 Röyksopp – The Girl and The Robot
12 Metro Station – Shake it
13 Evermore – This is Love
14 Maria Mena – I’m in Love
15 The Killer s – Spaceman

16 The Veronicas – Untouched
17 The Gossip – Heavy Cross
18 Armin van Buuren feat. Jacqueline Govaert – Never say never
19 Emiliana Torrini – Jungle Drum
20 Sandy Dane – Beautiful and Ugly


WIN WIN WIN een krat bier of drank naar keuze!

December 21st, 2009 | Hemmo | Algemeen | Geen reacties

Mja. Op twitter dus een soort weddenschapje begonnen: De éerste die raad wat mijn top 3 qua muziek van 2009 in de goede volgorde is, krijgt een Instant Krat Bier! (of andere fles sterke drank*)

Om het niet ubermoeilijk te maken, heb ik een longlist gemaakt, waar de nummers waar ik uit gekozen heb voor mijn top 20 in willekeurige volgorde instaan. De Longlist volgt hieronder:

Peter Fox – Haus Am See
Caro Emerald – Back it Up
Michael Jackson – This Is It
Bob Sinclair – Lala Song
Lily Allen – The Fear
Madonna – Celebration
The Killers – The World We Live In
Chicane feat. Natasha Bedingfield – Bruised Water
Mumford and Sons – Little Lion Man
Owl City – Fireflies
Sandy Dane – Beautiful and Ugly
Maria Mena – I’m in Love
Diggy Dex Feat. Eva De Roovere – Slaap Lekker (Fantastisch Toch)
Metro Station – Shake it
Mando Diao – Dance with Somebody
Fake Blood – I Think i Like it
Adele – Hometown Glory
Tommy Sparks – Shes got me dancing
The Killers – Spaceman
Empire Of The Sun – Walking on a dream
Alesha Dixon – The Boy does Nothing
Röyksopp – The Girl and The Robot
Armin van Buuren feat. Jacqueline Govaert – Never say never
The Veronicas – Untouched
Maria Mena – Belly Up
Evermore – This is Love
La Roux – Bulletproof
The Gossip – Heavy Cross
Emiliana Torrini – Jungle Drum

Meedoen kan uitsluitend via Twitter, door te twitteren naar @hemmofa. Uitsluitend voor Followers of bekenden per 19 december 2009. Minimumleeftijd om mee te doen: 18 jaar. Maximaal 10 pogingen per persoon per dag. Maximumwaarde krat bier of fles drank 20 euro. Zo. Toch nog een disclaimer :P


Nog even terugblikken…

December 15th, 2009 | Hemmo | Algemeen | Geen reacties

Op vrijdag 1 januari 2010 zend ik op www.radioaktieffm.nl mijn jaarlijst voor 2009 uit. 20 hete hits op de volgorde zoals ik m bepaald heb.

Ik ben even het archief ingedoken, en ben de jaarlijsten voor 2008 en 2007 tegengekomen. Waarom weet ik niet, maar in die van 2007 mist bij mij ook… nummer zeven :P Ik moet de opname van destijds nog een keer boven water halen, want ik ben hem echt toaal kwijt. Maargoed, hier het overige deel van de jaarlijsten 2007 en 2008:

En, let op: 1 Gratis krat bier voor de eerste persoon die mijn top 3 voor 2009 in de goede volgorde raad!

Hemmo’s Toffe 20-2007, uitgezonden 28 december 2007 op Lichtsnel Radio
20 – Mika – Grace Kelly
19 – Orson – Ain’t No Party
18 – Just Jack – Stars in their Eyes
17 – Editors – The Racing Rats
16 – Wombats – Let’s Dance to Joy division
15 – Freddie le Grande vs. Ida Corr – Let Me Think About It
14 – Linkin Park – What i’ve Done
13 – Rooney – When did your heart go missing
12 – The Plain White T’s – Hey there Delilah
11 – Fiction Plane – Two Sisters
10 – Timbaland ft One Republic – Apologize
09 – Maria Mena – Miss You Love
08 – James Blunt – 1973
07 – ???
06 – Kaiser Chiefs – Ruby
05 – Kate Nash – Foundations
04 – Don Diablo feat. Bizzey – This Way (Too Many Times)
03 – Mika – Relax, Take it Easy
02 – Gym Class Heroes – Cupid’s Chokehold
01 – Robyn – With Every Heartbeat

Hemmo’s Toffe 20 2008, uitgezonden 03 Januari 2009 op Hemmodevries.nl / Privéstream
20 – Katy Perry – I Kissed a Girl
19 – Kid Rock – All Summer Long
18 – Krezip – Sweet Goodbyes
17 – Soko – I’ll Kill Her
16 – Miss Montreal – Just a Flirt
15 – Robin Thicke – Magic
14 – Kylie Minogue – Wow
13 – Weezer – Pork and Beans
12 – Nina Kinert – Beast
11 – M.I.A. – Paper Planes
10 – Blof – Oktober
09 – Milow – Ayo Technology
08 – Coldplay – Violet Hill
07 – Keane – Spiralling
06 – The Killers – Human
05 – Krezip – Go to Sleep
04 – Maria Mena – All This Time (Pick me up song)
03 – Jason Mraz – I’m Yours
02 – Polarkreis 18 – Allein Allein (Live)
01 – Coldplay – Viva la Vida

Eigen jaarlijstjes in comments zijn welkom!


It’s gonna be a cold cold christmas

December 7th, 2009 | Hemmo | Algemeen | Geen reacties

Eindelijk, december! Sinterklaas is zojuist per boot vertrokken naar spanje, en binnenkort wordt het kouder. Ja mensen, ik hoop dat het een ijs en ijskoude winter gaat worden. Een winter, om dit prachtige jaar in te vriezen en klaar te maken voor de archieven. Het is over. Afgelopen. Op naar het volgende. Het afgelopen decennium is overigens een belangrijk decennium geweest, misschien wel een van de allerbelangrijkste decennia uit de moderne geschiedenis na de uitvinding van electriciteit. Er zijn 2 dingen echt tot ontwikkeling gekomen de afgelopen 10 jaar, waarvan ik er 1 goed vind en 1 minder…

Allereerst, het internet. De afgelopen 10 jaar is het internet van “een boek met verwijzingen naar andere pagina’s met andere informatie”, zoals ik er ooit les over kreeg, naar een volwaardig en volwassen communicatiemiddel gegroeid.

Er zijn nog maar weinig dingen waar internet niet bij komt kijken. Een cd kopen, met de bus gaan, of zelfs, wachten op het stoplicht. Overal komt internet zichtbaar en onzichtbaar aan te pas.

Ook is de manier waarop we communiceren door het internet (en door de mobiele telefonie) totaal veranderd. 10 jaar geleden was de mobiele telefoon nog maar net in opmars, maar nu kun je nagenoeg iedere nederlander, of beter, iedere aardbewoner op ieder moment van de dag bereiken, waar hij ook is.

10 jaar terug werden er dagen van te voren afspraken gemaakt over het bellen van de familie in het buitenland. Nu kijk je even op skype wie er online zijn. Vorige week onder elkaar in de contactenlijst: Familie uit Bonaire, Canada, Australie en zelfs Rwanda bereikbaar onder 1 muisklik. Als het moet tegelijk in een groepsgesprek.

Verder is door MSN (ook iets dat 10 jaar geleden nog in zijn kinderschoenen stond) de hele jeugd een totaal andere generatie geworden dan de vorige. De digitale generatie. “Mijn vriendin? Die ken ik al jaren! Of ik haar ontmoet heb? Doe niet zo gek, tuurlijk niet!” is een zin die ik al meerdere keren tegengekomen ben. Ik heb mezelf er zelfs in een duister verleden schuldig aan gemaakt. Ik noem ene Amanda Murray uit Amerika als voorbeeld…

Gelukkig heb ik dit decennium ook geleerd dat niet alles digitaal is, zo blijkt maar weer uit het feit dat ‘in gesprek raken over een gestolen fiets op het station’ nog altijd een doodnormale manier kan zijn om iemand te leren kennen. Ik heb ergens in het afgelopen decennium gedacht dat het niet meer ging gebeuren, hoewel ik nu ook niet meer helder kan krijgen waarom dat nou was.

Naar het schijnt heb ik op de basisschool gezegd dat ik niet hoefde te leren schrijven; over 10 jaar heeft iedereen immers overal een zakprintertje bij zich om een berichtje achter te laten. Oke, zakprinters bestaan volgens mij wel, of het efficient is is een tweede. Als je voor een dichte deur staat mail of twitter je toch even dat je langs bent geweest, en vraag je wanneer de persoon in kwestie weer aanwezig is?

En, ook de komende jaren blijft de invloed van internet doorgroeien. Om specefieker te zijn: Mobiel internet. Nu kan het allemaal al, maar de komende jaren gaat het ook gemeengoed worden.

Sta je op het station en komt er geen trein? De mobiele reisplanner van de NS is nauwkeuriger dan de bakken die op de perrons hangen. Was die laptop bij de winkel hiernaast niet goedkoper? Erheen lopen? Veels te lui voor, ik kijk wel op de Tweakers.net Pricewatch! Weten waar je zijn moet? Tomtom, of Google maps aanslingeren. Vertelt je de exacte routes, waar er files staan en langs welke mcdrives je komt. Kun je meteen vanaf je telefoon de bestelling doorgeven.

Nog iets wat groter gaat worden, Location Aware Devices, zoals ik het maar even noem. Je telefoon, pda of netbook weet waar hij is. Als je op de kaart kijkt, zie je een stipje “U bevind zich hier”. (Iets waar ik 5 jaar terug bij kopspijkers met 3 meiden met blonde haren en een blond IQ die iets opzochten op een papieren kaart hartelijk om gelachen heb. “Where is the little dot thinghy pointing out where we are?”)

Foto’s die je maakt, berichten die je op twitter zet, overal zit een ‘geotag’ bij. Aan het einde van een jaar kun je dus precies vertellen waar je allemaal bent geweest, zonder het zelf te hoeven onthouden.

En, (gelukkig maar) kun je dergelijke functies ook uitzetten. En dan ben je ineens volledig anoniem. Tot je een Streetview wagentje tegenkomt dan. En dan sta ook jij ineens met je giecheltje op internet. Ook dat gaat wat worden. Het is sindskort in een groot deel van nederland beschikbaar, en je kunt als je een adres hebt waar je heen moet, van te voren alvast even door de straat rondneuzen welk nummer het nou precies moet zijn.

Ook leuk is Argumented Reality. Als je ergens met je mobieltje staat, zet je de camera aan, en vervolgens zie je over het camerabeeld heen allemaal informatie verschijnen. Op een sci-fi manier, zo hadden we het 10 jaar terug genoemd. Richt je je camera op een kerk, dan komt er naast de kerk in kwestie te staan welke kerk het is, wanneer hij gebouwd is, en waarschijnlijk binnenkort ook wie er allemaal tegenaan heeft gepist. Met foto’s.

Ja, we leven in een mooie wereld met mooie ontwikkelingen op digitaal niveau.
Een ander ding wat ik eigenlijk minder mooi vind, maar helaas ook het afgelopen decennium op is komen draven, is een nieuwe vorm van ‘ontevredenheid en onveiligheid’.

De combinatie van 2 vliegtuigen en 2 torens waren het begin van een nieuwe saga die tot op de dag van vandaag nog niet is opgelost.

Afghanistan, Irak, heb jij het er in het gehele jaar 1999 vaker dan 10x over gehad? Tegenwoordig komt het iedere dag minstens 10x ter sprake. Geert wilders? Pim Fortuyn? Rita Verdonk? Zouden zij allen zo populair zijn geworden zonder die 2 vliegtuigen en de gevolgen? Ik betwijfel het.

Of, op een ander vlak: Niemand vind het nog gek dat als je een theater binnenkomt, je eerst uitgebreid gefoeilleerd wordt, of dat je je alles met mogelijk scherpe punten, antennes of vreemde vloeistoffen in moet leveren. Was dat 10 jaar geleden ook al zo?

Uiteraard was er toen ook al beveiliging, maar tegenwoordig is het een complete industrie, en dat was het toen veel minder.

Ergens is het jammer, tegenwoordig zit ‘even in de cockpit kijken’ bij een vliegtuig er helaas niet meer in. Maar, het is ook iets wat we hebben leren accepteren. De wereld verandert, en niemand houdt dat tegen. Misschien maar goed ook.

Maar, ik dwaal af, want ik wilde dus zeggen dat het een ijs en ijskoude winter gaat worden. Hopelijk een in de categorie ‘Koud van buiten, maar warm van binnen’.

Vorig jaar, zo ongeveer een week voor kerstmis zag ik RoelJewel tweeten dat het ‘weer een eenzame kerst’ ging worden. Ik stuurde toen een berichtje terug dat ik zeker wist dat ik hetzelfde gevoel ging hebben. Zo geschiedde helaas ook. En hoewel er dit jaar een klein lichtpuntje straalt in de duisternis, heb ik een wijze les geleerd: Over het verleden kan je uren nadenken en tobben, sterker nog, ik heb het zojuist ook (hardop) gedaan, en dat kan óók over de toekomst. Maar, sommige dingen… zie je een paar seconden van te voren pas aankomen.

Bedankt!

Bij deze alvast: Fijne Feestdagen, en een daverend 2010!


The Bitch is Back!

December 4th, 2009 | Hemmo | Muziek | Geen reacties

Erg zelfingenomen om over jezelf te zeggen, maar het is wel zo! Onder de neus van linkfarms á gogo weggekaapt, en nu weer heet en superstrak in die digitale lucht: Hemmodevries.nl!

Dit komt zeker goed uit want binnenkort allemaal nuttige posts met onder andere mijn top 20 beste liedjes van 2009, en ook een overzichtje van het afgelopen decennium. Verder ook nog een ‘muzikaal jaaroverzicht’, welke inmiddels al bijna helemaal opgenomen is. Over ongeveer een week meer informatie :-)

Check em dus snel hier op www.hemmodevries.nl


Ein Pepernoot

December 3rd, 2009 | Hemmo | Algemeen | Geen reacties

Peppernuts!