Verlies van een Twitteraar

Update 04-01-2021: Onderaan dit bericht staat een korte reflectie op het tijdsbeeld waarin dit oorspronkelijk is geschreven.

Nederlanders zijn een van de volkeren die het meeste Twitteren van allemaal. Meer dan eens zijn die gekke hollanders weer eens de oorzaak van een worldwide trending topic. #ofnaarnickensimon, #kutschool en #eetsmakelijk zijn hier maar enkele voorbeelden van.

Wij Nederlanders zijn in nog een ding goed op Twitter. Het hebben van een band met elkaar. Wij Twitteraars zijn een grote groep mensen, maar vooral ook een warme groep. In Nederland zijn heel vaak tweetups, meetings voor Twitteraars. Deze lopen meestal uit op gezellige onderonsjes. Ook zijn er dankzij Twitter bijvoorbeeld samenwerkingsverbanden ontstaan tussen bandjes e.d.

Dit alles maakt nogmaals dat de Nederlandse Twittercommunity een hele fijne is om onderdeel van te zijn. Dingen die gebeuren leven onder de tweeps. Dit is me afgelopen weekend weer bevestigd toen ik bij de lokale omroep was, waar iedereen het fijne van mijn verhuisplannen toch al wel bleek te weten.

Waar het ook uit blijkt is als een van “ons” plotsklaps wegvalt; Gerrit-Jan van Enk, beter bekend als @gerritjan was net als vele anderen een vrolijke, spontane Twitteraar.

Twitteraar @suus is in korte tijd heel goed bevriend met hem geraakt, en ze was logischerwijs helemaal ondersteboven van het nieuws, want hij is in korte tijd heel goed bevriend met haar geraakt. Toen hij op 9 mei Twitterde over hoofdpijn wist nog niemand hoe het af zou lopen. Voor mij begint het verhaal afgelopen vrijdag, 13 mei. Toen zag ik in mijn timeline de tekst “Heeft net het slechtste nieuws gehad dat een mens kan krijgen. God is een nare klootzak.” voorbijkomen. Misschien wel meer als bij de gemiddelde andere persoon gingen mijn nekharen bij het lezen daarvan overeind staan.

Hij bleek een hersenbloeding te hebben gehad en lag in kritieke toestand in Den Haag op de Intensive Care-afdeling. De verwachtingen waren meteen al somber. Gisteren, op zondag 15 mei, is hij in alle vroegte overleden.

De uren en dagen na het eerste bericht leefde ik enorm met @suus mee, en met mij vele anderen. Naar vanmorgen bleek heeft ze er de afgelopen dagen 200 volgelingen bij gekregen. Ook op haar weblog zijn de afgelopen dagen enorm veel steunbetuigingen binnengekomen. Wat mij eigenlijk verbaasde is dat een groot deel daarvan bestaat uit mensen die hem -net als ik- nooit gekend hebben.

En dat laatste brengt me terug bij het begin van deze post: De Nederlandse Twittercommunity is meer als op andere sociale netwerken als een warm bad om in te belanden. En dat is iets waar we zeker op een dag als deze enorm trots op mogen zijn.

Hallo, Hemmo in 2021 hier. Dit bericht heeft 9 jaar en 8 maanden als concept in mijn WordPress-installatie gestaan. Ondanks dat het best zwartgallig is, publiceer ik het nu alsnog omdat me opviel hoe anders de cultuur van het toen nog jonge Twitter is geworden. De hartelijkheid is er zeker nog, maar het gevoel is in de vroege twenties toch heel anders. Het communitygevoel is vergeleken met toen toch behoorlijk weggeëbd.

En ohja. Twitter. Dat moest toen toch echt in alle mogelijke vervoegingen wel met hoofdletter geschreven worden.

Ik heb de namen gefingeerd, het lijkt me nergens voor nodig om oud zeer op te rakelen.