Beeld en Geluid

Televisie is sinds vele jaren min of meer een soort ankerpunt in onze samenleving geworden. Vrijwel ieder woonkamerinterieur in Nederland is ingericht rondom 1 centraal punt: de televisie.

En dat alles is niet zomaar zo ontstaan: Iets meer als 60 jaar geleden was de eerste Nederlandse televisieuitzending te zien, en sindsdien is er heel wat televisie gemaakt. Dit alles wordt sinds jaar en dag gearchiveerd, en sinds 2006 zijn deze archieven  ondergebracht bij de Stichting voor Beeld en Geluid te Hilversum.

Deze stichting is gevestigd in het gelijknamige gebouw vlak bij het Mediapark. Vlak voor station Hilversum Noord wordt je aandacht -mits je uit het raam kijkt-  meteen getrokken door de felle tinten van het prachtige gebouw. Overwegend rood, geel en blauw maak je als eerste niet echt op wat het nou moet voorstellen, maar als je dichterbij komt merk je op dat de glasplaten historische televisiebeelden afbeelden. De plaat waardoor me dat opviel was toevallig ook meteen het beeld dat op mij het meeste indruk gemaakt heeft, namelijk dat van de brandende torens van het World Trade Center, in 2001. In totaal zijn er 768 archiefbeelden te zien verspreid over 2244 glasplaten.
In de centrale hal van het gebouw is ook een soort ‘wall of fame’ te zien me daarop diverse mensen die veel betekend hebben voor de nederlandse tv en film, zoals bijvoorbeeld Mies Bouwman.

Een belangrijk deel van het gebouw heeft de ‘Beeld en Geluid Experience’. Dit is een enorme expositiehal waarin heel veel te zien is op gebied van het maken van Televisie en Radio. Niet alleen kun je er zien hoe camera’s (Zowel modern als verouderd) werken, hoe belichting van een tv-decor werkt, en wat nou toch een autocue is, je kunt er ook veel dingen zelf doen. Je kunt onder andere voor een groen scherm je eigen journaal lezen, meedoen aan een tvquiz en een eigen versie van toppop maken. Deze beelden worden allemaal opgeslagen en kun je als bezoeker later terugzien via de website van Beeld en Geluid. Verder is er in het museumgedeelte enorm veel te zien, vooral poppen en decors uit kinderprogramma’s. Nooit gedacht dat ik Meneer de Uil nog eens in levende lijve zou zien.

Dit laatste brengt me wel bij mijn enige kritiekpuntje op de experience: hoewel het leuk was om alles eens te zien vond, ik dat het geheel qua inhoud vooral op kinderen gericht is.
Als opdracht vanuit opleiding FHJ moesten de deelnemers aan de ‘excursie’ die voor mij de reden was om Beeld en Geluid te bezoeken een eigen NOS Journaal samenstellen. In een speciale redactieruimte hebben diverse subredacties ruwe beelden en persberichten bij elkaargezocht om daar vervolgens items van te maken. Vervolgens zijn ze met camera’s op pad gegaan om hierbij interviews en verslaggeving te maken.
Als Hoofdredactie heeft mijn groepje de volgorde van de items vastgesteld en hierop de teksten voor het Journaal zelf geschreven. Dit hebben we vervolgens in het denderende TV-Decor gepresenteerd met als klap op de vuurpijl het weerbericht ‘vanuit het gras voor een extra weerman-achtig effect’.
Al met al vond ik het wel een erg leuk bezoek, en zou ik er zeker (al dan niet over een jaar of 5) nog eens heengaan. Als je als tourist nog nooit in Hilversum bent geweest en je geen idee hebt hoe het maken televisie nou eigenlijk werkt, dan is een rondje Beeld en Geluid zeker aan te raden.

Dit artikel is gebruikt voor een schoolopdracht aan de FHJ.

Leave a comment

Leave a Reply