En dit is dus 2011…

De belofte om meer te bloggen ga ik dit jaar niet geven. Wel is het een mooi moment om de boel weer eens een vers likje verf te geven. Wat meer persoonlijke dingen op de website te zetten, als CV, audiodemo voor radiopresentatie én voor vormgeving, en wat meer informatie over HFA-Soft. Dat binnenkort hier, hoewel ik er al mee bezig ben. Verder gaat dit blog waarschijnlijk verhuizen naar mijn tweede server, zodat ik hem daar als proefkonijn voor diverse stresstests kan gebruiken, en daardoor kan stoeien met het optimizen van webservices voor een groot aantal visits.

Goedenavond, Waarmee kan ik u van dienst zijn?

Mijn laatste gesprek voor Online was raar. Vooral omdat ik toen ik opnam mij er bewust van was dat het de laatste ging zijn. De laatste in 2,5 jaar. Maar wel een bijzonder, en ergens ook een hardverwarmend gesprek.

Mijn laatste gesprek was met meneer Smit uit 1953, en had moeite om een beetje bij te blijven met hoe het allemaal werkt. Meneer smit heeft per ongeluk zijn modem tegelijk met zijn kapotte computer weggegooid. De computer was kapot, en hij wilde een nieuwe aan gaan schaffen. Hij kwam er pas na het wegdoen achter dat dat niet zo handig was om ook het modem weg te gooien.

Nou zeggen de procedures dat deze klant €129,- mag betalen voor een nieuw modem. In overleg heb ik besloten het modem als defect te beschouwen en de klant kostenloos een nieuwe toe te laten zenden. Tijdens dit overleg is de klant een beetje in paniek geraakt omdat €129,- toch best veel geld is, en hij fleurde helemaal op toen ik hem kon mededelen dat het gratis zou zijn.

Bij de afronding zei hij denk ik per ongeluk “fijn weekend, ohnee wacht het is pas dinsdag, in iedergeval bedankt voor uw medewerking”. Ik sloot met schokkende stem af “Meneer, ik ga een heel lang weekend tegemoed, maar ik wil u hoe dan ook hartelijk bedanken voor dit gesprek en een fijne avond toewensen”.

Ik weet het, het is maar werk. Toch raakte het me.

Ik ga het missen.

Hurricane

Deep into their darkness, peering, long i stood there, wondering, fearing, doubting, dreaming dreams no mortal ever dared to dream before.

Short film: “Hurricane” by 30 seconds to Mars

Tell me, would you kill… To save for a life?
Tell me, would you kill… To prove your right?

Ongeveer een half jaar geleden heeft het horen van het nummer Hurricane een overweldigende indruk op me achter gelaten, de kracht en emotie die in het nummer zit was enorm immens en intens. Nu is de videoclip / Music Video van het nummer uitgekomen. Iets meer dan 13 minuten kort, en het heeft wederom een enorme indruk op me achter gelaten. De kracht die in de muziek zit, is erg goed naar beeld over gebracht.
Trouwens, klaarblijkelijk heeft de clip niet alleen op mij indruk gemaakt, want het amerikaanse MTV heeft besloten de video in zijn huidige vorm niet uit te zenden.

De muziekzender vindt dat de video van de rockband te gewelddadig is en te veel seksueel getint materiaal bevat. In de clip komen namelijk onder meer sm-scènes, topless vrouwen en vechtpartijen voor. MTV wil alleen de gecensureerde video uitzenden, en dan ook nog na tien uur ‘s avonds.

Kijken? Na de klik!

Remember the time

25 juni 2009:01:04 – Thriller
Hartaanval zeggen ze. Of hartstilstand.01:20 – P.Y.T. (Pretty Young Thing)
Hij zal toch niet?01:58 – Black or white
Veel tegenstrijdige berichten, er was een arts bij hem. Dan komt het wel goed.

02:28 – Scream
Toch naar het ziekenhuis, Alwaar een horde fans hem op stond te wachten.

02:42 – Bad
Het leek er steeds verder op achteruit te gaan.

03:14 – They don’t care about us
Het bleek echt zo te zijn. Hij is dood.

03:22 – Dirty Diana
De koning is dood.

03:30 – Billy Jean
In een poging mijn emoties te uiten bel ik naar de radio.

03:50 – Can You Feel it
Ik kom in de uitzending, maar een echt samenhangend verhaal komt er niet uit.

04:48 – Earth Song
Beelden van het ziekenhuis. Een huilende fan probeert ‘beat it’ te zingen. Tot op de dag van vandaag op mijn net- en trommelvliezen gebrand.

05:30 – Another part of me
Ik ga een eindje fietsen. Even frisse lucht.

05.34 – Way you make me feel
Ik kom aan op het station van Elst, waar de eerste kranten klaarliggen.
Uiteraard. Voorpaginanieuws.

05:40 – Working Day and night
De eerste trein komt aan en vertrekt weer. Op het station hebben de meeste mensen het erover.
Iemand die het voor het eerst hoort schiet in tranen.

05:52 – I Just Can’t Stop Loving You
Ik ga maar weer naar huis. Tijd om te gaan slapen.

~21:30 – Krezip – Billy Jean
Zoals eerder gepland naar het afscheidsoptreden van Krezip. Jacq vertelt kort dat een groot muziekicoon is overleden, en dat hij veel invloed heeft gehad. Daarna spelen ze onder groot gejuich vanuit het publiek Billy Jean.

Een historische dag in de muziekgeschiedenis. En, ik denk de eerste historische dag in mijn muziekgeschiedenis. Dit is ongeveer het moment waarop ik 10 jaar geleden de eerste interesse in muziek begon te krijgen. Er zijn veel dingen gebeurd in de afgelopen 10 jaar, maar dit is voor mij het grootste muziekmoment dat ik heb meegemaakt.

Sinds 25 juni 2009 ben ik echter wel nog veel meer dan daarvoor van muziek gaan houden. Luidkeels meeschreeuwen met muziek. Concerten bezoeken voor de muziek. Genieten, puur en alleen genieten van wat je oren horen. Michael Jackson heeft het mij postuum geleerd. Ik ga hem missen.

 

†1958–2009 Michael Joseph Jackson

Remember the Time

facebook afbeelding

Falling in love with your favorite song…

Yeh, een Mando Diao referentie in de blogtitel, goed gezien!

Slaap lekker ding, want jij is lastig
Nog meer jij, is fantastig. Toch?

Mijn hart gaat sneller kloppen van mooie muziek, dat moge inmiddels duidelijk zijn.
Als ik een optreden zie, zie ik hoe iemand staat te genieten van het ‘performen’, je hele ziel verwerken in dat wat je zingt, en de manier waarop. Dat is in de meeste gevallen zo mooi, en zo puur om te zien, dat je de wereld om je heen even vergeet.
Gisteren werdt ik gegrepen door zo’n moment. Ik was op het diesfestival van de Radboudunie in Nijmegen (don’t even think about asking hoe ik daar binnenkwam, want het was besloten) en daar stond ze… Eva de Roovere.

Ik heb voor mezelf altijd een soort ‘lijstje’ gehad van artiesten, een lijstje van artiesten die ik gezien móet hebben. Dat lijstje is zo ongeveer:

Bruce Springsteen
Eva de Roovere
Jem
Katy Perry
Keane
Krezip
Mando Diao
Maria Mena
Milow
Owl City
Sandy Dane
Snow Patrol

Maria Mena heb ik in 2007 al eens live gezien, maar ook in 2009 en hopelijk weer in 2010. Jem was een eendagsvliegje dat een hitje heeft gehad met “They”, maar de rest van haar album staat vol met leuke liedjes. In 2006 heb ik haar live mogen aanschouwen wat toen mijn eerste optreden was, ook erg indrukwekkend. Krezip heb ik op de valreep in 2008 gezien bij hun Clubtour, en in 2009 bij het één na laatste HMH-Concert. En oh ja… Ik zag ze op Pinkpop 2009.

In 2008 eigenlijk niet zo gebeurd, maar sinds de zomer van 2009 (zal vast niks met een niet nader te omschrijven 16 september te maken hebben) heb ik de ‘flow’ weer te pakken en sindsdien bezoek ik zoveel concerten dat mijn hart bijna geen rust meer krijgt. De laatste hiervan is nu Eva de roovere geweest. Ik kende Eva de Roovere al een paar jaar, met name van haar muziek op de radio.

Gisteren, op het Diesfestival stond ze met band te zingen. Ik noem muziek nomaliter per definitie niet “lief”, maar Eva de Roovere is de uitzondering die die regel kan bevestigen. “Slaap Zacht (Fantastig toch?)” is met afstand het mooiste wat de Nederlandse taal mij qua muziek gebracht heeft, en dat heeft zich gister wel lichtelijk geuit geloof ik. Dat realiseerde ik me overigens pas toen iemand naast me riep “dude, wat kijk je ongelofelijk verliefd naar dat podium”. Dan weet je het, je bent gegrepen door de muziek, en als niemand je eruit lostrekt, kun je urenlang de wereld om je heen vergeten – mits de muziek ook zolang duurt.

Eva de Roovere @ Dies 2010

laten we samen dingen doen zingen
van liedjes die niet bestaan
laten we samen dingen doen zingen
laten we samen niet bestaan

De meeste artiesten van mijn lijsjtje heb ik gezien op Pinkpop 2009, maar Eva de Roovere heb ik nog nergens elders kunnen spotten. Tot gisteren. Sindsdien ben ik bevangen door een bepaalde trots… De trots dat je… heel graag iets wilt, namelijk artiesten zien, en er ook voor zorgen dat je ze ook echt te zien krijgt… En nu dus ook allemaal!

Dames en heren:

Mijn leven is compleet.

Nou ja, op muzikaal gebied dan 🙂

Nou zullen er wel nieuwe namen op het lijstje komen, en misschien zal het dan weer jaren duren voor ik die dan weer gezien heb, maar voor nu ben ik even in een ultimate state of happieness.

Overigens nog een overwinning, in deze blog is het me gelukt om mijn passie, mijn liefde voor muziek een klein beetje uit te leggen. Iets wat me nog niet eerder is gelukt.

Gelukkig is er nog meer dan genoeg om voor te vechten op alle andere vlakken, want dat is wat mijn leven spannend maakt.

Apart blog voor foto’s!

JETZT NEU!


Een apart weblog waar ik mijn (vakantie)foto’s op ga plaatsen.
Met oog op de opkomende vakanties naar Bonaire, Canada en Australië, vond ik een apart stekje om mijn foto’s op te presenteren wel gepast. Daarom kun je vanaf nu terecht op mijn fotolog voor al uw foto-kijk-momenten!
http://foto.hemmodevries.nl <– Komt allen, komt allen!

Roadmap to world domination – 1: Plannen en Plotten

Zoals jullie weten ben ik al jaren hard aan de weg aan het timmeren naar alleenheerschappij over deze aardkloot. Alleenheerschappij over de aarde is handig in allerlei vormen, al is het alleen al omdat je dan in een bar als kazige pickupline “Hey baby, Wanna rule the world together?” kan gebruiken. Maar, ik heb ook nuttige plannen. Om te beginnen ga ik buma/stemra/sena afschaffen en vervangen door gefinancierde overheidsorganen die zich richten op de muzikanten en niet op eigen zakken. Verder komt er een wereldwijd verbod op katten wegens praktiserend satanisme. Alleen katten zonder nagels en krijsfunctie zouden nog mogen, maar aangezien daar -pijnlijke- menselijke interventie voor nodig is en ik weliswaar Evil maar niet Cruel ben gaat ook dat hem niet worden. Kortom, alle katten naar een koepel op de maan. Verder komen in alle landen nieuwe grondwetten met als belangrijkste wijziging dat een ieder recht heeft op een badeend. Don’t ask.

worlddomination

Tevens ga ik op zoek naar zoveel mogelijk nutteloze regelingen en wetten, om die vervolgens af te schaffen. De zomertijd bijvoorbeeld. Weg ermee!

Verder ben ik voor de invoering van Giant Days. Dagen van 36 ipv 24 uur. Daarvan gaan er dan 243 in een jaar met om de 3 jaar een schrikkeldag die we 0 januari noemen en voor niemand een werkdag is.

giantdays

Uiteraard breekt op zo’n 0e januari de pleuris uit, maar mede dankzij schietgeweren (schoot je in de lach? dan bevestig je daarmee mijn mening dat het engelse ‘Shotgun’ een belachelijk woord is!) weet de macht (niemand weet wie ze zijn en wat ze doen, maar iedereen is er verdomd blij mee dat ze er zijn!) de orde in toom te houden. Op carnaval komen ze overigens wel publiekelijk naar buiten, maar alleen in brabant.

Verder wordt New York weer New Amsterdam en noemen we America (Limburg) voortaan Schubbekutteveen.
Wát? Dat zou toch awesome zijn om op een verkeersbord te zien staan?

schubbekutteveen

Tevens trekken we Vlaanderen bij Nederland, en de rest van belgië laten we afzinken tot recreatieve plas.

Tot zover dit eerste deel van mijn verhalenserie over werelddominatie. Of er meer komen? Geen flauw idee.

Goed, en dan gaan we nu weer over tot de orde van de dag…