Falling in love with your favorite song…

Yeh, een Mando Diao referentie in de blogtitel, goed gezien!

Slaap lekker ding, want jij is lastig
Nog meer jij, is fantastig. Toch?

Mijn hart gaat sneller kloppen van mooie muziek, dat moge inmiddels duidelijk zijn.
Als ik een optreden zie, zie ik hoe iemand staat te genieten van het ‘performen’, je hele ziel verwerken in dat wat je zingt, en de manier waarop. Dat is in de meeste gevallen zo mooi, en zo puur om te zien, dat je de wereld om je heen even vergeet.
Gisteren werdt ik gegrepen door zo’n moment. Ik was op het diesfestival van de Radboudunie in Nijmegen (don’t even think about asking hoe ik daar binnenkwam, want het was besloten) en daar stond ze… Eva de Roovere.

Ik heb voor mezelf altijd een soort ‘lijstje’ gehad van artiesten, een lijstje van artiesten die ik gezien móet hebben. Dat lijstje is zo ongeveer:

Bruce Springsteen
Eva de Roovere
Jem
Katy Perry
Keane
Krezip
Mando Diao
Maria Mena
Milow
Owl City
Sandy Dane
Snow Patrol

Maria Mena heb ik in 2007 al eens live gezien, maar ook in 2009 en hopelijk weer in 2010. Jem was een eendagsvliegje dat een hitje heeft gehad met “They”, maar de rest van haar album staat vol met leuke liedjes. In 2006 heb ik haar live mogen aanschouwen wat toen mijn eerste optreden was, ook erg indrukwekkend. Krezip heb ik op de valreep in 2008 gezien bij hun Clubtour, en in 2009 bij het één na laatste HMH-Concert. En oh ja… Ik zag ze op Pinkpop 2009.

In 2008 eigenlijk niet zo gebeurd, maar sinds de zomer van 2009 (zal vast niks met een niet nader te omschrijven 16 september te maken hebben) heb ik de ‘flow’ weer te pakken en sindsdien bezoek ik zoveel concerten dat mijn hart bijna geen rust meer krijgt. De laatste hiervan is nu Eva de roovere geweest. Ik kende Eva de Roovere al een paar jaar, met name van haar muziek op de radio.

Gisteren, op het Diesfestival stond ze met band te zingen. Ik noem muziek nomaliter per definitie niet “lief”, maar Eva de Roovere is de uitzondering die die regel kan bevestigen. “Slaap Zacht (Fantastig toch?)” is met afstand het mooiste wat de Nederlandse taal mij qua muziek gebracht heeft, en dat heeft zich gister wel lichtelijk geuit geloof ik. Dat realiseerde ik me overigens pas toen iemand naast me riep “dude, wat kijk je ongelofelijk verliefd naar dat podium”. Dan weet je het, je bent gegrepen door de muziek, en als niemand je eruit lostrekt, kun je urenlang de wereld om je heen vergeten – mits de muziek ook zolang duurt.

Eva de Roovere @ Dies 2010

laten we samen dingen doen zingen
van liedjes die niet bestaan
laten we samen dingen doen zingen
laten we samen niet bestaan

De meeste artiesten van mijn lijsjtje heb ik gezien op Pinkpop 2009, maar Eva de Roovere heb ik nog nergens elders kunnen spotten. Tot gisteren. Sindsdien ben ik bevangen door een bepaalde trots… De trots dat je… heel graag iets wilt, namelijk artiesten zien, en er ook voor zorgen dat je ze ook echt te zien krijgt… En nu dus ook allemaal!

Dames en heren:

Mijn leven is compleet.

Nou ja, op muzikaal gebied dan 🙂

Nou zullen er wel nieuwe namen op het lijstje komen, en misschien zal het dan weer jaren duren voor ik die dan weer gezien heb, maar voor nu ben ik even in een ultimate state of happieness.

Overigens nog een overwinning, in deze blog is het me gelukt om mijn passie, mijn liefde voor muziek een klein beetje uit te leggen. Iets wat me nog niet eerder is gelukt.

Gelukkig is er nog meer dan genoeg om voor te vechten op alle andere vlakken, want dat is wat mijn leven spannend maakt.

Leave a comment

Leave a Reply