‘Allemaal de schuld van Wilders’

21st Jan 2013Nederlands, Stukjes2 comment

Ik check en stap in. “Goede reis!”. “Dat bepaal ik zelf wel”, mompelde ik binnensmonds richting het paaltje. Maargoed, dat arme paaltje kon er ook niks aan doen. Ik besloot om dat er ook maar van te maken. Dat zou nog helemaal goed komen, zo kan ik achteraf wel stellen.

Ik vang een conversatie op tussen een man van in de dertig en een meisje van misschien net twintig. Hoewel, conversatie? Het is meer een soort monoloog te noemen.
“Mja, ik woon dus al een tijd op straat, en je maakt dan gewoon een hele hoop mee.”
– “Ben je aan de drugs?”
“Nee, niets. Drugs wil ik niks te maken mee hebben. Nooit niet.”

Hij ziet er ietwat onverzorgd uit met viezig haar zonder model, schoenen die ie al minstens een paar jaar non-stop draagt en over z’n jasje zal ik maar niet beginnen. Ik kijk naar mijn eigen schoenen. Hmmm, ja die mogen ook wel weer een plens water en een lik schoenpoets. Maar gezien mijn straat open ligt en ik dus door een zandbak moet iedere dag betekent dat ook meteen een polijstbeurt, en dat is voor leer dan net weer niet zo goed. Een weekje wachten dus nog, dan zijn ze klaar. Zal ik deze man ook maar het voordeel van de twijfel geven.

“Nouja, ik woon dus op straat en sinds die wietpas komen al die moffen naar mij toe om voor drugs te vragen. En sja, als ik dan nog maar 1 gulden heb en ik kan daarna voor 20 gulden eten dan zal ik dat toch moeten doen weetje, ik ben ook maar een eerlijk mens snappie?”

Het meisje tegenover hem is duidelijk ongeïnteresseerd en kijkt hem aan van “wat moet je van me?”. Ze ziet er best aardig uit, valt me op. ‘Me gusta’, zeg maar. Lang, bruin haar, iets langer dan ik en eigenlijk net iets te slank. Ik vraag me af wat haar afkomst is. Ze ziet er aan de ene kant best West-Europees (lees: Nederlands) uit, maar aan de andere kant ook weer niet. Achja, wat maakt het uit. Mijn aandacht zou ze normaliter alleen vanwege haar blauwe ogen al krijgen. Maar dat is verder irrelevant. Nu heeft ze vooral mijn aandacht vanwege de conversatie waar ze volgens mij onvrijwillig in verstrikt is geraakt.

Ze blijft hem stil maar met inmiddels redelijk wijd opengesperde kijkers aanstaren. Hij voegt er een “Hmh?”-achtig iets aan toe. Ze reageert na even twijfelen toch maar: “Maar, kun je dan niet-”
– “Nee tuurlijk kan ik niet aan werk komen!”, onderbreekt hij haar, “Hoe wil je werk vinden als je dakloos bent dan? Je moet daarvoor een huis hebben. En voor een huis heb je weer werk nodig. Dat is de visuele cirkel, snap je dat dan niet?”
Weer blijft ze hem aanstaren. Wederom totaal geen idee wat te zeggen.

Nijmegen. Een hoop mensen stappen uit, een hoop mensen stappen in. Inmiddels wordt omgeroepen dat de trein niet verder dan Breda zal gaan op last van de brandweer.
“Godverreflikkerse kankerzooi! Altijd wat met die godvergeten kuttrein. Komt allemaal door die kut kut kut Wilders. Dankzij hem is dat kut NS genationaliseerd.”
– “Geprivatiseerd bedoel je?” verbetert ze hem.
“Ach hou toch op, allemaal dezelfde natte pot. We hadden daar toen ik in Weert woonde ook al gezeik mee die kutvent. Zat je daar rustig op straat een jointje te roken en een biertje te drinken, kwam hij de politie sturen. Kutwouten. Je mag in dit land godverdomme al niet eens drinken ofzo weetje, komt de politie eraan. Ik doe niks illegaals anders.”

‘s Hertogenbosch. Eigenlijk Den Bosch. Maar, daar denken onze elitaire spoorwegen anders over.
De dame probeert zich er een beetje aan te onttrekken door aan de inmiddels passerende conducteur te vragen hoe laat de trein in Tilburg aan gaat komen.
Als deze na antwoord te hebben gegeven weer doorloopt krijgt hij toch nog even de schuld op zich gewezen: “Ja weetje, die top is wel in orde maar dat uitvoerend personeel doet gewoon geen flikker. Ze roepen niets om, ze fluiten niets om, niks. Het zit em allemaal in de communificatie. Daar gaat het mis bij dat gekke bedrijf. Wat dat betreft aan gaat kun je nog beter met de bus, alleen zijn die kutbusschauffeurs hufters, allemaal! Hufters. En die gare bussen zijn dan wel 100x zo duur. Kutbussen met hun economische groei. Alles wordt duurder en duurder. Maar dat is de schuld van Wilders, dat had ik al gezegd.”
Inmiddels schiet de frase ‘Stereotype linkse wietrokende hippie’ door mijn hoofd. Daarmee vat ik de beste man misschien iets te simpel samen, toch kan ik geen eigenschap aan hem ontdekken die daar niet aan voldoet.

Dan komt er een moment wat ik weliswaar met pijn in mijn hart al even aan zag komen: Station Tilburg. Ik heb eigenlijk zin om te blijven zitten om meer van dit verhaal mee te krijgen. Ik merk op dat het verhaal op ruwe wijze aan zijn einde gaat komen: de dame staat op en maakt aanstalten om de trein te gaan verlaten.
Jammer. Eeuwig jammer. Toch spring ik maar op uit mijn stoel om ook uit te stappen. Breda is een leuke stad, maar zo graag hoef ik het nou ook weer niet te zien. Bijna bij het klapdeurtje om de coupé te verlaten aangekomen hoor ik een blik schultenbrau geopend worden. “Jammer”, zegt onze dakloze vriend tegen zijn Nokia 1985, “Volgens mij had ik ‘r bijna binnen.”

Ik verlaat de trein met een brede glimlach om buiten een olijke jongedame schaterlachend de woorden “Like oh my god” in haar iPhone te horen roepen. Nou kan ik over precies die vier woorden ook weer duizend woorden schrijven, maar daar heb ik eigenlijk helemaal geen zin in, want zou het beeld dat je van de betreffende dame hebt waarschijnlijk ruïneren.

Deze opmerkelijke treinrit heeft plaatsgevonden in mei 2012.

2 Comments Comments Feed

  1. Ferry Molenaar (January 21, 2013 18:16, 6:16 pm).

    Dit is een testbericht…

  2. Hemmo de Vries (January 23, 2013 18:29, 6:29 pm).

    Test terug, Ferry!

Add a Comment