Ik voel me smerig

19th Feb 2016Nederlands, Stukjes0 comments

Sales. Veel mensen schrikken al als ze het woord zien. Niet te verwarren met Sale overigens. Dat mogen de mensen dan weer wel. Maar nee, het gaat over telesales. Van dat verschrikkelijke type dat je tijdens het avondeten zo lang mogelijk aan het woord houdt en je een dienst of product door de strot probeert te duwen. Heerlijk werk. Wist je dat dat nog best goed verdient? Als je een beetje een goede verkoper bent, hou je er maandelijks meerdere nullen netto aan over. Om het vaag te houden zegmaar.

Ik hoor een groepje collega’s bij de waterkoeler (ja ze bestaan echt) roddelen over een meisje dat aan de overkant werkt. “NEGENTIEN? Roept de één hardop met zijn opgengesperde surinaamse ogen. “Jep!” zegt de ander, “En ik had haar gisteren BIJNA. Komt nog wel. Ze zit iedere donderdag in The Move.”. Ik merk dat ik me teveel laat afleiden. “Gewoon negentien. Ik voel me smerig! Maar wel op een goede manier. Is dat raar?”, begint de ander weer. Dit is het moment waarop ik me herinner dat hij bijna dertig is. De ander, nog geen midden twintig, reageert “Welnee, merk je niks van.” Dat vind ik op mijn beurt weer smerig.

Ik besluit de volgende op mijn lijstje te bellen. Ohja. Project Ziggo omgeving Rotterdam, daar bellen we vanmiddag voor. Gerrit uit Pernis. Pernis, denk ik. Ik gniffel. Ik heb een brein dat bij het lezen wel eens een lettertje weg wil laten. Ik voel me smerig. Ik zeg tegen anderen dikwijls dat ik licht dyslectisch ben, zodat ze expres verkeerd uitgesproken woorden én grappig vinden, én het een aaibaarheidsfactor heeft. Gelukkig aaien mensen me zelden. Ik meen me vaag te herinneren dat de slotscene van de film TBS met Theo Maassen vlakbij Pernis is opgenomen. De opnamelocatie daarvan is af vlakbij een van de grootste ondergrondse bunkers die ons land rijk is. Maar misschien moet ik me meer met mijn werk bezig houden. Ik stel me maar voor dat Gerrit zich in die bunker bevindt en vind het wel een grappig plan. Zouden onze bunkers anno 2016 eigenlijk een kabelaansluiting hebben?

Gerrit. Het volgende lapje vlees dat nog even gaargebakken moet worden voor hij het bord op kan. Fuck alles, deze slepen we binnen. Maar, het wordt een uitdaging. Volgens het profiel wat we over hem hebben gekocht kan hij cynisch overkomen, is hij lastig om te halen maar heeft hij wel humor. Alleen niet het type humor dat in het voordeel van een telemarketeer komt. Verder staat er dat hij doorgaans aardig is, tolerant en niet racistisch. Ik besluit het op safe te spelen en mezelf de neutrale naam ‘Peter’ toe te wijzen. Gniffelend bij de gedachte aan bunkers druk ik op de belknop.

Er klinkt een lange piep uit mijn headset. Waarom hebben we anno 2016 3D curved LED TV’s met ingebouwd tosti-ijzer, maar nog altijd die irritante kiestoon tijdens het bellen? Dat ze daar bij dat stomme KPN, de vijand, eens wat aan doen.

“Gerrit”, klinkt het aan de andere kant. “Goedenavond”, besluit ik los te barsten en er geen speld tussen te laten komen. Geen spreektijd is geen weerstand, denk ik maar zo. “U spreekt met Peter van Ziggo en ik heb een fantastisch aanbod!”, vervolg ik enthousiast. “Supersnel internet, het meest betrouwbare netwerk, extra veel zenders met sport en films en dat allemaal voor maar 10 euro per maand extra!”. Zo, daar heb ik meteen alles op straat gelegd. Dit is de deal, wel zo duidelijk. Althans, ik kan natuurlijk nog in de prijs zakken. Maargoed. Meer verkoopprijs is meer bonus. Ik ben dit jaar pas twee weken op vakantie geweest en het is al bijna maart!

Ik vind het tot nu toe aardig gaan, maar Gerrit blijkt niet direct om. “Al kreeg ik het gratis, dan zou ik het nog niet doen, je moet echt met wat beters komen, iets van twintig euro per maand gestort op mijn rekening of zo”, antwoord hij. Ik zie mijn vakantie varen maar besluit razendsnel dat ik deze man wel maximale korting kan geven. Ik besluit dat ook te doen: “Dat kan natuurlijk niet -“. Hij onderbreekt me: “Dan stap ik niet over”. Ik krijg een blackout. Kut. Alsof hij als concurrerende golfer mijn bal voor m’n neus wegslaat. Ik probeer een nieuwe ingang te zoeken. Ik denk niet dat ik hem met welke prijs dan ook om kan halen. Ik peins en laat het secondenlang stilvallen. Dat gebeurt me niet vaak. Ik zie mezelf in gedachten voor een grote winkelpui met ingelijste A4’tjes met vacatures staan. De bouw. Misschien moet ik dat maar gaan doen.

Goed, terug naar het gesprek, waar ik door de telefoon heen zijn triomfantelijke glimlach haast kan horen. Ik besluit het over een andere boeg te gooien. Kabel is superieur aan ADSL op het gebied van internet en dat gaat nooit veranderen. Qua verbinding zal Ziggo dan ook altijd superieur blijven aan KPN. Als het over betrouwbaarheid van die verbinding gaat hou ik me overigens even op de vlakte. Maar dat terzijde. “Wist je dat wij van Ziggo als het echt moet wel tien maal zoveel MB’s door jouw modem kunnen knallen dan KPN ooit zal kunnen, en daarnaast – ” Weer onderbreekt Gerrit me, dit maal met een vraag: “Wat vindt jij eigenlijk van de telefoonverbinding op dit moment?”. Ik schrik en denk dat er iets mis is met mijn headset. Wist je dat callcenterheadsets al snel de honderd euro per stuk passeren? “Best oké”, reageer ik, “Ik kan u luid en duidelijk verstaan”. Dan volgt het moment waarom dit gesprek me nog jaren bij gaat blijven. “Dat is nou KPN, ik sta op dit moment in een ondergrondse bunker op vijf meter diepte van gewapend beton en nog heb ik uitstekend bereik.”

Alle salestrucs en productinformatie zweven mijn hoofd uit. In mijn hoofd begint de sollicitatiebrief richting aannemersbedrijf vorm aan te nemen. Moet je eigenlijk in pak of juist in versleten spijkerbroek naar zo’n sollicitatiegesprek?

“Ik hoor het al, u stapt niet over” deel ik Gerrit al opgevende mede. “Precies, dat klopt. Wist u trouwens dat u een club sponsort waarvan aanhangers poppen ophangen in het stadion?” reageert hij. Ik mis volgens mij een hele grote voetbalreferentie maar het zal vast niks positiefs zijn. “Fijne avond”, sluit ik maar af. “Succes Peter”, zegt hij alsof hij doorheeft dat ik het hard nodig heb.

Ik druk op de terminate knop, en gooi zijn telefoonnummer uit het systeem met de markering “Bel-me-niet register”. Niet dat we daar normaal iets mee doen, het is zelfs een leuke bellijst omdat het vooral bestaat uit het type consumenten dat ook naar programma’s als Kassa kijkt.  Het type mensen dat dus vaak zo zacht als een eitje is en daar is dan weer makkelijk op te knallen tijdens het uitbellen. Maargoed, als mensen aanhalen dat ze in het Bel-me-niet register staan dan zeggen we dat het een foutje was en halen we hun nummer weg zodat we geen problemen krijgen. Nu misbruik ik het maar even. Ik Gerrit geen Ziggo aansmeren, niemand Gerrit Ziggo aansmeren.

In een openstaand kladblok begin ik inmiddels te tikken.  “Geachte heer of mevrouw, hierbij solliciteer ik naar de functie van bouwvakker binnen uw bedrijf.” Ik voel me smerig.

Ps: Je hoeft me niet te haten. Ik heb nooit telesales gedaan. Eigenlijk is het enige waargebeurde uit dit artikel het geroddel over het meisje van negentien. Maar dat is Direct alweer een jaar of 10 terug. En tevens, Kusje.

No Comments Comments Feed

Add a Comment